

D1890

དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་སྣང་བ་སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཏྟྭཱ་རཏྣ་ཨཱ་ལོ་ཀ་བྱཱ་ཁྱཱ་ན། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་བཤད པ།བཅོམ་ལྡན་འདས་གསུང་གི་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འོད་དཔག་མེད་པ་རིན་ཆེན་གྱིས། །འོད་ཀྱིས་སྤྱི་གཙུག་མཛེས་པ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་དབང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བཞི་པའི་སྣང་བར་རབ་བཤད་བྱ། །དཔེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་གི་ཕྱག་ན་པདྨ་བསྣམས་ པ་དེ་ནི་ཕྱག་ན་པདྨ་སྟེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཡིན་ལ། དེ་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་ལྡན་ཞེ་ན། དཔེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དཔེ་མེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་དང་། འཁོར་བའི་མཐའི་ བར་དུ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་སྟེ།གཞན་དག་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དཔེ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་ལྡན་ཞེ་ན། དཔལ་དེ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ།དེའི་གནས་ནི་གཞིར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སོ་སོར་ངེས་པའི་གནས་མེད་པས་ན་གནས་མེད་པའོ། །ཡང་ཁྱད་པར་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། དཔེ་མེད་རྣམས་ཏེ། གཟུགས་མཆོག་ཏུ་ གྱུར་པ་དང་།ན་ཚོད་དང་། སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དཔེ་མེད་པ་སྟེ། དཔེ་ལས་འདས་པའི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ནས། སྒྲོལ་མའི་མཐར་ཐུག་པའི་ལྷ་མོ་བཅུའི་ངོ་བོ་རིག་མའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ནི་རང་གི་འོད་ཀྱིས་རིག་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་དང་བཅས་པའོ། །སྲིད་པ་གསུམ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའོ། །གང་ལ་ཕན་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་ཕན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་བདེ་ བ་ནི་འཕྲལ་གྱི་ཕན་པ་སྟེ།འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཐོབ་པ་ནི་རྙེད་པ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་དག་སྒྲུབ་པར་མཛད་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
《如实宝光论》由阿阇黎语自在称所造圆满。
梵文为：Tattvā-ratna-āloka-vyākhyāna
藏文为：དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་བཤད་པ།
汉译：如实宝光广释
顶礼世尊语自在！
顶礼无量光宝珠，
光明庄严顶髻者，
世间自在我敬礼。
今当广说第四光。
关于"无与伦比"等词，手持莲花者即是莲花手，即世尊观世音自在，愿其得胜。具有何等殊胜呢？所谓"无与伦比"等，无与伦比是指极其殊胜、广大，以及具有轮回际尽住世之性相法，因为其他众生没有这样的特质。以自性安乐为体性而超越譬喻者，故称其为无与伦比。
复次具有何等殊胜呢？吉祥是福德智慧二资粮之相，凡是作为其所依处者即称为彼。因为法身体性遍一切处，故无有确定住处，是故称为无住处。
又有何等殊胜呢？诸无与伦比者，即具最胜色相、年龄、妙态等韵味以及大悲等功德，故称无与伦比。凡是被金刚等乃至度母为末的十位明妃眷属所围绕，具超越譬喻之身者，即称为彼。
彼即以自光明而觉知，因与智慧同时运行故具觉性。三有即是住于三界中的众生。利益即是未来之利，如成佛等。安乐即是当下之利，如转轮王等。获得即是证得、现前。凡能成办彼等者即称为彼。

 །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་རྙེད་པས་རྣམ་པ་ གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའོ།།དུས་ཇི་སྲིད་དུ་ཞེ་ན། ཇི་སྲིད་རེ་བ་སྣང་བར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རེ་བའི་ངོ་བོའི་སྒྲས་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་པའམ། ཡང་ན་རེ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྲེག་པའོ།།རེ་བ་དེ་སྣང་བ་ནི་གསལ་བ་དང་། རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དེ་སྲིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བར་གྱུར་པ་ནི་ཁྱབ་འཇུག་དང་། ལྷ་ཆེན་པོ་དང་། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྱུར་ ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་དཔེ་མེད་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དཔལ་གྱི་གནས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དག་ནི་དཔལ་གྱི་སྒྲས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ རོ།།སྲིད་པ་གསུམ་ན་ཕན་དང་བདེ་བ་ཐོབ་པར་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དཔེ་མེད་ལྷ་མོ་བཅུ་ཡི་ངོ་བོ་རིག་དང་རིག་མར་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དེའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། ལྷ་མོ་བཅུ་དང་དམ་པའི་སྐུ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་ བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་པས་སྟོང་ན།གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཛད་པའི་མཐུ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ལྡན་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ རྒྱུད་སྤྱིར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཤུགས་ཀྱིས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ།གཞན་དག་ལ་བཞི་པའི་དོན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །དུ་མའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་སློབ་དཔོན་དུ་ མའི་མན་ངག་གི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་མདུན་གྱི་དབྱེ་བས་ཡོངས་སུ་དཀྲུགས་པ་ནི།རྣམ་པར་དཀྲུགས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་ཁྱབ་པ་སྟེ། དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དཀྲུགས་པའོ། །གསལ་བར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བར་གནས་པར་ ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
由于不完全涅槃的法性，获得无住涅槃之体性，故不转变为他相，因此是无变异的。愿具有如是殊胜相的世尊得胜。
何时为限呢？所谓"乃至希望显现"，希望之体性之声即是十方虚空自性，或者说是希望，即一切众生对轮回受用的贪著。希望显现即是明显、趣入、乃至生起之时，愿世尊胜过遍入天、大自在天、梵天等一切诸天，此是其义。
其中"无比乐之体性"表示自利圆满。"吉祥之所依"是其方便，因为福德智慧二资粮以吉祥之声而显说故。"于三有中获得利乐"表示他利圆满。"具无比十天女体性明与明妃"是其方便，因为若无十天女及三十二相、八十随好之相，则不具有以一切方式成办他利圆满之力故。
关于"了知吉祥密续"等，"密续"之声虽总说瑜伽续，但以势用当摄受吉祥密集，因为其他诸续中不可能有第四义故。余者易解。
关于"诸多教授"等，即是正确集聚过去、未来、现在诸多上师教授之聚，以类别差别而周遍搅拌，即是以搅拌而遍及一切相，由此搅拌所应成办。"为令明了通达"即是为令安乐领悟之义。

།དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མུ་སྟེགས་ཅན་གང་ལ་ཀུན་ནས་འཁྲུལ་པ་སྟེ། རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་བློ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདག་དང་བདག་ གིར་འཛིན་པའི་ལིང་ཏོག་གིས་བློའི་མིག་ཁེབས་པར་གྱུར་པས།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ཞེས་སམ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་འདི་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་རིག་ཅིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་དེ་དག་ལ་འཁྲུལ་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དག་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནམ།ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་དབྱེ་བ་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ཡང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། བཏང་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ སྣང་བའི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་ལ་ཤེས་བྱ་ཙམ་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ།བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ ལས་བཟློག་པ།བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐར་སྨྲ་བའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ནི་རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རང་རིག་པ་ནི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་གྱིས་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་བསྒྲུབ པར་བྱ་བ་ལ་བདུན་པ་ལ་ནི་འདོད་པར་གྱུར་པའོ།།གང་ཉན་ཐོས་དང་བཅས་པ་འཇུག་པའི་རང་རྒྱལ་བ་ནི་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཅིག་པུ་རྒྱུ་བ་དང་། ཚོགས་ཀྱིས་སྤྱོད་པའི་རང་སངས་རྒྱས་དག་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་དོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་བྲལ་བའོ། །གཟུགས་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ ཤེས་དང་།འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དག་གི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྤུངས་པ་སྟེ་བྲལ་བ་དང་རྣམ་པར་ཆད་པ་དང་འགགས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
关于"彼即所证"等，外道凡是具有普遍迷乱，即具有迷乱智慧差别者，即称为彼。由于所有外道为我执与我所执的膜翳遮蔽慧眼，故于"此即是真实"或"此即是所证"，对真实与所证之自性的了知与通达产生迷乱。余者易解。
真实与所证二者岂非同为所取之一体性？为何要显示真实与所证的差别呢？此非真实，因为真实虽是所取，但遍及一切乐、苦、舍等各别显现聚中唯是所知，所证虽也以欲求所不欲之相为所取，但并非一切有情皆必定要成办，因为是从所不应证中相反而成为所欲求的果位，故无过失。
其中，首先吠陀究竟论者所欲求的所证，如所说"喜乐体性"等，喜乐体性即是永恒安乐自性故。自证即是明性体性，因为自身极为显现故。不动即是不能被无常性所动摇故。寂静即是由于观察为离烦恼及随烦恼空性故。如是所证于第七处为所欲求。
声闻及独觉趣入者，独觉如犀牛，即独行及群行之独觉所欲求的所证是什么呢？即是远离色等诸蕴。色、受、想、行、识等相之蕴即是积聚，所谓远离、断绝、灭尽等。

 །འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་ མེད་པའི་དབྱེ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐ་དད་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ།།ད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་དུ་སྨྲ་བ་དག་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།རྣམ་པ་ནི་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པའོ། །དེས་སྟོང་པ་སྟེ་རྣམ་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །གང་གི་རང་བཞིན་ཟླ་བ་དང་འདྲ་བར་འོད་གསལ་ བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།སོ་སོར་རང་རིག་པ་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་རིག་པའོ། །འདིར་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དག་ལས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་གདོན་པར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉེ་ བར་སྟོན་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ།སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་སྟོང་ཞིང་སྣང་བ་མེད་ལ། དྲི་མ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དག་པ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་བྱེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་པོའོ།།མཛེས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། མཚན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་མཛེས་པའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་བརྒྱན་པའོ། །དོན་ནི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་མཛད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དོན་མཛད་པའོ། ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དེ་ནི། རང་གི་མཐའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲ་བའི་འབྲས་བུའོ། །སྡུག་བསྔལ་སྔར་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཡང་སྔོན་དུ་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཉིད་མེད་པ་ནི་བདེ་བྲལ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此中所说：一切声闻与独觉虽以有余依涅槃和无余依涅槃的差别而有不同的涅槃，但他们趣入所证是为了现证唯无余依涅槃。
现在为显示波罗蜜多行者所欲求的四种所证，故说"诸相空"等。相即是青、黄、乐、苦等种种相。由彼空即无相。正因无相故如虚空。凡是自性如月般光明清净体性者，即称为彼。
唯一各别自证体性之觉知。此中欲救拔一切众生离苦及苦因的悲心自性，即称为彼。此中当解说：以宣说波罗蜜多之声而说，空无青黄等种种相而无显现，如无垢虚空般清净，具足利益一切众生的大悲，是各别自证之所证，此是波罗蜜多道第一所证。
妙相即是彼，相亦即是彼，故称三十二妙相，以彼庄严。义即是众生所思，凡具有作彼之性质自性者即是作义者。
布施等十波罗蜜多之同类因，即是由自边际力所生之相似果。因先已断苦故。乐亦于先前阶段无有故，离无舍性之乐即是离乐。

 །འདི་སྐད་དུ བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ།མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འཛིན་ཅིང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་རྣམ་པར་སྤྲས་པའི་སྐུས། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་མཛད་པ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གོམས་པར་མཛད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བདེ་བ་དང་། སྡུག་ བསྔལ་སྤངས་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ།།དགའ་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དགའ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་དགའ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། མཛེས་པའི་མཚན་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་སྐུ་ཡང་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་དག་ལོངས་སྤྱོད་པ་ ནི།ཆོས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པར་གྱུར་པའོ། །སུ་ཞིག་གིས་ཤེ་ན། ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། ས་ལྷག་མ་རྣམས་ན་གནས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ས་བཅུ་བརྙེས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།།ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །འདི་སྐད་དུ་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། གནས་གཙང་མའི་སྟེང་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན། སྤྲུལ་པའི་ སྐུའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་མཛད་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་།ས་དགུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་སྐུ་ཅན། ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནས་ཆོས་གསན་པའི་སྒོ་ནས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ནས་བཞུགས་ཏེ།དེ་ལྟ་བུའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་འདུ་བྱེད་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྤྱན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ ནས།གང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་མཛད་པར་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་དེ་ཡང་མཛད་ནས། ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྟེ་གང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འགོག་པའི་བདག་ཉིད་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའོ། །དེ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ ཚུལ་ལ་གནས་པ་དག་དེ་སྐད་སྨྲ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བཞི་པ་ཡིན་ནོ།


我来为您翻译这段藏文：
如是宣说：具足三十二相，以八十种随好庄严其身，为一切众生利益而行，以修习布施等波罗蜜多之力，成就圆满正等正觉佛陀之体性，远离苦乐的舍性，此为第二所成就。
关于"具喜"等，由于与喜相应故称为具喜，且以妙相庄严其身故。
真实受用，是指通过说法门而得以受用。由谁受用呢？由十地自在者受用，因为这不是其余诸地所行境界，故非十地菩萨观世音、文殊等所受用。
其余易解。如是宣说：于净居天之上有圆满正等正觉佛陀宫殿严饰，即是世尊以喜为体性、具足受用身之自性，通过化身门而圆满成办一切众生利益，具有声闻、缘觉及九地自在者皆不能见之身，唯有十地自在殊胜菩萨才能通过听法而得以亲近受用，住世直至轮回尽际，此为第三所成就。
关于"布施等"，为修习功德行故，般若等波罗蜜多即是功德，彼等圆满成就。圆满成就后，诸佛所应作之事无不作已，现证真实边际，即是心与心所灭尽之自性、空性之相。此亦是所应成就者，如是安住波罗蜜多行者所说，此为第四所成就。

།ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཤད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་བདུན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉིད་མཚུངས་ལྷ་མོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉིད་དང་མཚུངས་པའི་ལྷ་མོས་འཁྱུད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གང་ལ་མངའ་ བ་དེ་ནི།ཉིད་མཚུངས་ལྷ་མོས་འཁྱུད་པ་ཅན་ནོ། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་སྤངས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་འཁྱུད་པ་སྟེ། ཉིད་དང་མཚུངས་པའི་ལྷ་མོས་འཁྱུད་པ་ཅན། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་ དོན་མཛད་པའི་སྐུ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་བཞུགས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་པོའོ།།དང་པོ་ཉིད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྷའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ འདོད་པའི་ལྷའི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་དང་།རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དང་པོ་ཉིད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བཤད་མ་ཐག་པའི་ལྷའི་རྣམ་པ་ཉིད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བདེ་བ་ཡང་དག་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་གསལ་བར་ བྱས་པར་གྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་མཚུངས་པའི་ཚུལ་དུའོ། །འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷའི་རྣམ་པ་ཉིད་སྤངས་ཏེ། བདེ་བ་འབའ་ཞིག་ཙམ་བསྒོམས་པས་གསལ་བར་ བྱས་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ།ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་མཛད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཉིས་པའོ། །རང་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ་རང་གི་བདག་པོ་ནི་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་ཉིད་དོ། །བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བདེ་བ་གཅིག་ པུའི་རང་བཞིན་ནོ།།མངོན་བྱས་པ་ནི་ཀུན་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་ལྷའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཙམ་ལ་གནས་པར་གྱུར་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
现在为显示以咒法所说的七种所成就，故说"自等天女"等。具有与自身相等的天女拥抱之性质者，即是被自等天女所拥抱者。离分别即无分别、断除分别，乃至"无分别"。其余易解。
此义为：真实拥抱，即被与自身相等的天女所拥抱，具足三十二相等庄严其身，为一切众生利益而行，以舍性住世直至轮回尽际，此为应当现证，是为第一所成就。
关于"从最初"等，是天之形相差别，以自身所欲天之形相为空，乃至"无相"。"从最初"即从开始，不依止刚说的天之形相，通过修习真实禅修安乐而现证，使不明显者变得明显，成为大乐。其利益众生之方式如如意宝珠。
如是宣说：舍弃刚说的咒、手印及天之形相，唯修习安乐而使之明显，称为大乐，如同如意宝珠般利益一切众生，住于如幻轮回直至其尽，此为第二所成就。
关于"自尊"等所说，自尊即是自身所欲之本尊。乐之体性即是唯乐之自性。现证即是完全证得。后来舍弃天之形相，安住于修行成果之唯乐。

 །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ཀྱང་ལྷའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཏང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི། དང་པོ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ།བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཉིས་པ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཙམ་ཉིད་ཅི་སྟེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ངལ་བ་དོན་མེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དག་པ་འབའ་ཞིག་ལྷའི་རྣམ་པ་དང་། རྣམ་པར་བྲལ་བའི་བདེ་བ་ཙམ་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། རྣམ་ པ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་རང་གི་བདག་པོའི་རྣམ་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལྷ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་བདེ་བ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ལྷའི་རྣམ་པ་ཉིད་ བཏང་སྟེ།བདེ་བ་ཙམ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་དུ་འཆད་དོ། །སྐུ་ནི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་གི་སྐུ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའི་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་དཔྱད་མི་བཟོད་པའོ། །གང་གིས་ཡན་ལག་མཚན་གྱི་སྟེ། མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་སྤྲས་པར་ གྱུར་པའོ།།དཔེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་དང་། བར་མེད་པ་ཉིད་དང་། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་དང་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ལས་འདས་པའི་བདེ་བས་གང་བ་ནི། བ་སྤུའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པའོ། ། ཉིད་དང་མཚུངས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་འདུས་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་འཁྱུད་པར་གྱུར་པའོ། །ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཕྲོ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའོ། །ཆད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འགོག་པ་སྟོང་པ་སྟེ་སྤངས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若现证后也应舍弃天之形相体性，那么为何最初要修习形相？为何不如第二所成就那样只修习唯乐？何必做这无意义的劳作？
对此说"清净"等。仅仅清净的天之形相和离相的唯乐不能现证，因为不能缘取离相的唯乐。因此修习自尊之相，此为第三所成就。
其义为：修习具有天之形相的唯乐并现证后，舍弃天之形相，成就唯乐，此说为功德。
关于"身"等，其身如虚空般如幻不可考察。以支分相好，即三十二相及八十种随好而庄严。
"无比"是指殊胜性、广大性、无间性、恒时趣入性及无漏性等而无可比拟。充满无比之乐，即遍及毛孔末端。
与自身相等者亦如是，相会即完全拥抱。能仁王放射无量光明，即以如是方式利益众生。"断"即灭尽、空性、断除。

 །འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་། སྒྱུ་མ་དང་། མིག་འཕྲུལ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། ཆུ་ཟླ་དང་། གཟུགས་བརྙན་དང་། རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་གཅིག་དང་། དུ་མ་དང་། དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་ལ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད པའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་མེད་པས།དྲི་མ་མེད་པ་དཔེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ། མཆོག་ཏུ་ཕྲ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང་། སྐུ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་ཞིང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་ རྣམ་པར་སྤྲས་པ།ཤིན་ཏུ་སྒེག་ཅིང་ན་ཚོད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་། ཉིད་དང་མཚུངས་པའི་ལྷ་མོས་སྐུ་ལ་འཁྱུད་ཅིང་། གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ནས། སྒྲོལ་མའི་མཐར་ཐུག་པའི་ལྷ་མོའི་ཚོགས་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པའི་དགའ་བའི་རང་གི་ངོ་བོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་མཆོག་ ཏུ་དགའ་བ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས།གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བས་ཡང་དག་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་ པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་རིགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲུལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲོ་བ་དང་། བསྡུ་བ་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྙིང་རྗེ་ཐ་མི་དད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་དམ་པས་གང་བ།འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་པའི་ཆོས་ཅན་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པའི་རྩེ་མོ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་མེད་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ འགོག་པས་སྟོང་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བཞི་པའོ།།རང་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གི་བདག་པོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ཕྱིས་བཏང་སྟེ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཙམ་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是宣说：如同虚空、幻术、幻象、阳焰、乾闼婆城、水月、影像、梦境般，离一多、有无、所取能取之自性，无始无终一切事物之自性无所显现，无垢超越一切譬喻，最极微细甚深，以智慧体性为法身自性。
以三十二相庄严其身，以八十种随好严饰，极为妙丽具足年龄等，与自身相等的天女拥抱其身，从色金刚等乃至多罗天女为止的天女众，以无相喜乐自性之无量差别而受用最胜喜乐。
如同影像般真实受用，以大悲自性而为圆满受用身之体性。为成熟具有种种信解的所化众生，以种种神变神通门放射无量化现圆满佛陀、菩萨等化身，收摄诸化身，此为化身之相。
空性与大悲无二菩提心自性清净，从智慧方便三昧正生起的殊胜安乐充满，住世直至轮回尽际，具不住涅槃体性，如无风灯焰般以清净相续常住性空寂，此为第四所成就。
关于"自尊"等，现证自尊后舍弃，唯修习彼舍性体性之智慧，此为所成就。其余易解。

 །འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས། ཕྱིས་དེ་བཀག་ཅིང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལྔ་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་མངོན་དུ་བྱས་ནས། དེའི་རང་གི་འདོད་པ་ངེས་པར ལྡོག་པ་ནི་འགོག་པའོ།།གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ཀྱང་། ཕྱིས་རང་གི་འདོད་པས་འགོག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པར་བྱས་པའི་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། སེམས་ཅན་ དོན་ཡང་ཡོད་དེ་འདིར་མེད་མིན།།ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཕྱོགས་འདི་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འགོག་པའི་འཁོར་ལོ་ལས་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་ཅན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་ཏེ། བདེ་བས་ཡང་དག་པར་གང་ བའི་འཁོར་ལོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས།དུས་ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་པར་རྣམ་པར་གནས་པ་སྟེ། ཕྱིས་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་མར་མེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མངོན་པར་འདོད་པར་གྱུར་ན། དེའི་འགགས་པ་ཉིད་ལས་འཁོར་ལོའི་ཁྱད་པར་འབྱུང་ཞིང་སེམས་ཅན་ གྱི་དོན་མཛད་དོ།།འཁོར་ལོའི་ཁྱད་པར་འབྱུང་བ་ཡང་རིང་དུ་འགགས་པའི་འཁོར་ལོའི་ཁོ་ན་ལས་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དྲུག་པའོ། །དེ་རྣམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་དྲུག་ པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་བྱ་གང་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཤིང་དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མར་མེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་དུས་གཞན་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།།ཕྱོགས་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་འགོག་པ་ཡང་དྲུག་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ འགོག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་ལ།གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཀྱང་འགོག་པ་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགོག་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ གཅིག་ཅིང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是宣说：现证坛城轮之体性后，后来遮止彼而成为唯舍智，此为第五所成就。
关于"坛城"等，现证具安乐自性之坛城后，必定遮止其自欲，即是灭尽。
若现证后又以自欲而应遮止，则此时岂非长时修习之大悲将不复存在？若彼不存在，则无有利益众生之事，对此疑问，说"众生利益亦有此非无"。此宗并非无有利益众生之事，因为从灭尽轮中生起具大悲自性之利益众生事业。
此即是说：现证圆满安乐之轮后，随欲而住，后来如灯般于一切处灭尽。又当欲求利益众生时，从彼灭尽中生起殊胜之轮而作众生利益。殊胜轮之生起，唯从久已灭尽之轮中，随所化众生之欲求而得，此为第六所成就。
关于"从彼等"等所说，从六种方分中，现证何种果位所成就，其后如灯般于一切处灭尽，于他时现证空于利益众生等事。
以六方分别，灭尽亦应唯有六种，云何成为唯一？对此疑问，说"由于"等。所谓无差别体性者，以六方相之差别，诸灭尽亦无差别，因为灭尽以无事体性而为一致平等。

།དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཞན་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་དེའི་རྒྱུད་རྒྱུན་ཆད་པའི་ངོ་བོ་འགོག་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བདུན་པའོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དབང་བསྐུར་ བའི་བྱེ་བྲག་གོ།།ཕྱིས་ནི་འདས་པའི་འོག་ཏུའོ། །གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོ་ལྕེས་བཀུག་ནས་བླངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཞི་པ་སྟེ། དབང་བསྐུར་བཞི་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དང་། དམན་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ མཆོག་མིན་ཞེ་ན།གང་གི་ཕྱིར་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལྷ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབད་པ་དང་། གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། དེ་འབྲས་ཏེ་བསྒོམས་པས་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རོ་མྱང་བའི་དུས་ཉིད་ན་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་།འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གཞན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ལ་དུས་ཕྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྙེད་པའི་དགའ་བ་སྟེ། བུད་མེད་ གང་ཡིན་པ་དེ་དང་།རིག་པའི་སྒོ་ནས་རོ་མྱང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམན་པའོ། །ལྷག་མའི་དོན་ནི་རྟོགས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པར་བྱ་བ་ལ་བཞི་པ་ནི་གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ལས་ལྟོས་ནས་བཞི་པ་ ཞེས་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་གི་སྒྲས་ནི་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཡང་ཟག་པ་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཉིད་དང་། བར་ཆད་མེད་པ་ཉིད་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་ པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གྱི་སྒྲས་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཅི་འདྲ་བའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཚོགས་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཅི་འདྲ་བ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཚོགས་པ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་ བ་བསྐྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།དེ་བཞིན་གྱི་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
其义为：现证其他方分后，其后彼相续断绝体性之灭尽，此为第七所成就。
关于"智慧智"等，智慧与智即智慧智，为灌顶之差别。"后"即过后。何者？菩提心即甘露体性，以舌勾取所得者，即第四，说此为第四灌顶者，乃非最胜、低劣、极为下贱。
为何非最胜？因为反复精进修习咒语、手印及天等之相，且得如来所说修行相之无义。从何而知？因为彼果即以修习所成就之果，于菩提心味尝之时即已成就，且无其他殊胜果故。
关于"智慧"等，于智慧智后如实所得之喜，即彼女人，以明知门尝味之灌顶即为低劣。余义易解。
关于所说"如是彼亦第四"，第四是相对于第三智慧智而称为第四。"如是"中"是"字表示智慧智之体性。"亦"字表示较彼殊胜，殊胜即具无漏极广大性、无间性、相续不断生起性之相。
"如是"之"如"字表示与彼相似，其相似性即如何等智慧具足之聚集生起何等智慧智，后来亦从如是聚集生起如是，而非他者，此为"如"字之义。

 །འདིར་ཡང་མཚོན་པར་བྱ་བའི་དོན་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདིར་གོ་བར་བྱེད་པས་ན། མཚོན་བྱེད་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཁྱད་པར་མ་གཟུང་ བའི་ཁྱད་པར་ཅན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་པ་འདིས་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བར་མཚོན་བྱེད་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ།།མཚོན་པར་བྱ་ཞིང་ཤེས་པར་བྱ་ལ་གོ་བར་བྱ་ཞིང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་ན་མཚོན་བྱ་སྟེ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་བཞི་པའོ། །འདིར་འགའ་ཞིག་།དབང་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དག་ཏུ། རྒྱུད་འདི་ལས་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་པས་ན། བཞི་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན། བདེན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མན་ངག བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།བསྟན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བཞི་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འདིར་རྣམ་པར་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་བཞི་པའི་སྒྲ་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་ བསྐུར་བའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།དེའི་འདོད་པ་ཉིད་ལྟར་ན་འདི་ལ་མངོན་དུ་བྱ་བ་འབད་པའི་ཕྱིར་དེ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡང་བཞི་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་ ལ་མཚོན་པར་བྱ་བ་ལ་ཐམས་ཅད་རྨོངས་པར་གྱུར་པས་དེ་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡང་སྲིད་ན་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཞིག་གམ།ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ ཚད་མས་དེ་བསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་དང་། དབུ་མ་པའི་འདོད་གཞུང་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་ན། ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཞིག་གམ། རྣམ་པ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པ་གཉིས་མེད་པའི་ངོ་བོའམ། དུ་མའི་ངོ་བོ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲའོ། ། ཞེས་སྨྲའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此中亦应了知所表义之能表事，由此令解，能表即所经验之智慧智。若不执持差别则不能了知差别者，此理故若未经验则不应理为能表。
应表示、应了知、应理解、应成就故为所表，即现前之第四。
此中有人说："灌顶唯三种，此续中广闻"，故第四非真实。对此，世尊岂未说"如是彼亦第四"之语？若问何以不存在？诚然，因为世尊为守护教授及应当宣说故。
关于"其他大成就第四"等，因有"第四"之语，此处由于相关联故说第四之语，而非有所谓第四灌顶之差别。若如彼所欲，则于此现证之精进，修习彼将成无义之过失。承许具果亦是成就第四。
其中能表智慧智已了知，而于所表一切迷惑，故应观察所表：若有所表，是成为义之体性抑或识之体性？其中非义之体性，因为无有义故，以离一多自性之量遮遣彼故。于密咒道中亦以唯识宗与中观宗之宗义为主故。
若成为识之体性，则识是具相抑或无相？于具相中亦应观察：是成为无二识之体性抑或多体性？其中无相论者说：具相识于一切相中皆不存在，如同虚空之花。

 །མངོན་སུམ་ལ་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་། བུམ་པ་དང་། སྣམ་བུ་དང་། ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་རྣམ་པ་རྣམས་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དོན་དེ་དག་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། རྣམ་པ་རྣམས་སྣང་བ་ཉིད་ནི་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ། །བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའོ། །ཚད་མའི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་གཞན་དག་ཏུ་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དང་འདྲ བར་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་སྟོན་ལ།འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པས་ཀྱང་ཤེལ་སྒོང་དག་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། ཤེས་པ་གཉིས་མེད་པའི་ངོ་བོའམ། དུ་མའི་ངོ་བོར་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་རྟོག་པ་ གཉིས་ཀ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་མ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་རྣམས་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་ ངོ་བོ་རྣམ་པ་མེད་པར་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་བརྫུན་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་དག་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་བདེན་པར་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ པ་དེ་བས་ན།དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཅུང་ཞིག་ཀྱང་ལོག་པའི་རྣམ་པར་ངོ་བོ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་མི་འདོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྔོན་པོ་ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ།།བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བདེན་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ན་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པའི་རང་ བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། རྨི་ལམ་ན་ཡང་རིག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འཁྲུལ་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
现量中岂非显现蓝、黄、白等色及瓶、毯、车等之体性诸相？由于彼等义不存在故为识之体性，则如何非具相？诚然，虽有诸相显现，然为虚妄。虚妄性亦以离一多相而成立。量之体性于他处已说故此不广。
以虚妄性成立故，如幻自性般显示迷乱自性，由迷乱转依故，如同清净水晶般无相，即是胜义谛成立。因此，遮除具相识是无二识体性或多体性两种分别。
无相识亦非于梦中未见所缘所知，则如何说胜义谛中有耶？诸识唯是了知无相之乐等相遍明体性，而蓝等相亦是虚妄显现。否则，若彼等为真实，则一切相成真实，如是则所取能取事物成真实。
由显现成为真实故，则一切亦应成解脱，因为全无颠倒相之体性显现故。如是亦说："于真实见真实，见真实则解脱。"是故虽不欲如是，亦应观蓝等相为虚妄。
若乐等相为真实所缘，则如何非所缘？乐等相之识亦唯缘具相，因为乐等即是相之自性故。
空于乐等相之识，岂非于梦中亦无了知？于离一切迷乱之第八地成为所缘所知。

 །འདི་ལ་ཡང་མནའ་དོར་བ་མ་ཡིན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་ད་ལྟ་ཉིད་ན། རང་རིག་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་སྲོག་ཆགས་ ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ན།ཇི་ལྟར་ན་དམིགས་པར་མ་གྱུར། དེ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བརྫུན་པ་ཉིད་དང་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ།།རིག་པ་འདིས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་མ་ལུས་པར་བརྫུན་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པས་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་མཚོན་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཚད་མས་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་དེ་ནི་ མེད་དེ།དབུ་མ་པ་འདོད་པའི་ཚད་མས་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡང་། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ། ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་སྣང་བ་ཙམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྫུན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མཚོན་པར་བྱ་བ་དང་། མཚོན་པར་བྱེད་པ་དང་། འཁོར་བ་ དང་།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་མཛད་པ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད། །ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ གྲུབ།།ཅེས་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་བྲི་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་འབད་པ་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གྲོལ་བྱེད་བརྫུན་ཡང་འབད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཇི་ལྟར་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། ཡང་དག་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་བདག་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་།བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྲེད་པ་སྲོག་ཆགས་མ་ལུས་པ་ལ་ཡོད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
于此若说无有成立非舍弃誓言之量，此非真实，因为未知意乐故，且许乐等即离蓝等相之识不存在故。此亦于现在，以自证量成立于一切有情，则如何非所缘？
此亦由离一多故为虚妄及唯迷乱，以离一多自性故，遍于具相识与无相识故。
以此理趣成立一切具相识与无相识皆为虚妄，则岂非丝毫亦无胜义事之真实性？则如何以量表示所表自性？
此过不存在，因为以中观宗所许之量成立虚妄性，亦不遮离一多自性、唯现有法体性及如幻故。于彼虚妄显现中，无害成立所表、能表、轮回、涅槃、坛城轮等，以修习作一切众生利益等安立。如是亦说："佛金刚萨埵，唯世俗中成。"
一切所生事物岂非以虚妄体性而无实质？尔时何故精进修习画坛城等？此非真实，为断邪执故。"虽虚能解脱，亦应当精进"之语，如何观察，虽无真实事物体性，然"愿我得乐，愿我无苦"之爱执存在于一切有情。

 །འདི་ལྟར་དགེ བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྨི་ལམ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་ཀྱང་དགེ་བའི་རྨི་ལམ་མཐོང་བས་ནི།ཡིད་བདེ་བར་གྱུར་ལ། མི་དགེ་བའི་རྨི་ལམ་གྱིས་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ཀློག་པ་དང་། སྔགས་ཟློས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་བཞིན་དུ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །རྩོམ་པ་འདིའི་ དོན་གང་ཡིན་པ་དེའི་དོན་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ།འདི་ལྟར་མཚན་གཞི་དང་། མཚན་ཉིད་དཔྱད་པ་ན་སྐབས་ལ་བབ་པ་དེ་ཡང་གཏམ་གཞན་དུ་ཐལ་བས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གང་དུ་སོང་བ་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམ་པ་བདུན་དུ་དབྱེ་བ་བྱས་པ་ཉིད་མ་ ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།བདེན་ཏེ་བུ་རམ་དང་མངར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ལྟར་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་ལས་སྙིང་པོ་དང་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བརྗོད་པའི་རིམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། དང་པོ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་ཚོགས་པ་ཅན་རྣམས་ཚོགས་པར་གྱུར་ན། འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་གདོན་མི་ཟ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་དེའི་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཚོགས་པ་ཅན་རྣམས ཚོགས་པས་ན།དེའི་འབྲས་བུ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པས་དང་པོ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སྟོང་པའི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་འབའ་ཞིག་མི་དམིགས་པའི་གཉིས་པ་བདེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མཚན་མས་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཉིད་རྟོག་པ་ དང་ལྡན་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི།།གང་ཡང་རུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་བས་ན་གཅིག་པུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འཁོར་ ལོའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་།མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། འབད་པ་ཉིད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，虽善恶梦同为虚妄，然见善梦则心生欢喜，不善梦则令心不悦，为除此故，趣入读诵正法、持诵咒语等。
如是，虽同为虚妄无别，然为断除苦等自性分别故，为获得圆满菩提相之果故，具慧求义者趣入。
此著作之义岂非已失？如是观察所相与能相时，由于论述转入他话题故，不知所往。若问岂非已分为七种？诚然，如糖与甜性之理，如是不知，其中何为精要与非精要？
答：由于密咒道中无说次第故，天瑜伽等持修习无义故，无理故，初者无精要。如是，若诸具支聚合，其果必定。否则，非彼聚合，是故于现证位时诸具支聚合，则其果必定存在。如是则初者已失。
第二非真实，因为不见唯空于身等相之乐体性。如是，具慧者应修习相之决定，而非任何皆可。唯以量成立者为所缘，彼即显现为一切众生所欲。
是故由不见唯一故，非所欲故，不见轮性故，不能现证故，精进相同故，第二唯是分别。

 །གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་དོར་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་དང་ལྡན་པའི་ངོ་བོ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་།དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གསུམ་པ་དགེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ནས། དེའི་བདག་ཉིད་གྲུབ་པ་ལས་གཅིག་ཡོངས་སུ་དོར་ན་གཞན་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའམ། ཡང་ན་འགའ་ལ་ཡང་མ་ ཡིན་ནོ།།སྤྲོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབད་པ་ཉིད་མངས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པའི་ཐ་མའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འགའ་ཞིག་ལས་རིགས་པ་ཅུང་ཞིག་ཅིག་ བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།སྤྲོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་། ཕྲ་མོ་དང་། ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་འབད་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་ལ། དེ་ལ་འདིར་ གལ་ཏེ་འབད་པས་འཇིག་ན་ནི།ཅུང་ཞིག་ཀྱང་བསྒོམ་པར་མི་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྲོས་པ་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དག་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། འོན་ཏེ་སྤྲོས་པ་མེད་པར་མྱུར་དུ་བརྟན་པོར་གྱུར་བ་འདི་ཁྱད་པར་ ཡིན་ཏེ།དམིགས་པ་གང་ཁོ་ན་ལ་སེམས་ཡུན་རིང་པོར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་གཏད་པས་དེ་ཉིད་ལ་བརྟན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ལུང་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །གང་གང་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ ལས།།བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ནི་རྫོགས་པ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། འདིར་ཐག་མི་རིང་བ་ན། གནས་པ་ཡིན་པར་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཨེ་མའོ་རྨོངས་ཉིད་ཨེ་མའོ་སྙོམ་ལས་ཅན། །ེ་མའོ་དོན་དམ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་འགྲོ་འདི། །རང་ སེམས་ཙམ་དང་འབྲེལ་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད།།རིང་མི་གནས་ཀྱང་མི་འབད་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་འདི་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །སྤྲོས་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་གྱིས་དངོས་པོ་ མི་འཁྲུལ་པས་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ལ།དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐར་པའི་ལམ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
由于无害真实义之自性自在不能舍弃故，具足体性无差别故，无需要故，第三非善。如是，同时所缘后，由成就彼自性，若舍一者则必定舍弃他者，或皆非。
由于广说故精进过多故，以不能观察故为迷乱体性故非胜义体性故，第三最后分亦非善。
对此，于某些不应说少许理由，虽成广说体性，然细分及明点等反复修习，乃至现证之间以精进反复修习故。一切处皆有所修事物，于此若以精进破坏，则丝毫亦不应修习。
若说广说等之体性如是，则于修习广说与无广说时有何差别？若说无广说速得稳固是差别，则于任何所缘长时相续反复专注而得稳固，此为正理。
此亦有教证，如是说："是故真非真，由于极串习，修习力圆满，明显无分别智果。"此处亦说不远处为住，岂非如说："呜呼愚痴呜呼懈怠者，呜呼背离胜义而行此，唯与自心相关之佛性，虽不远住不精进大奇！"
是故于此无差别。若说缘于广说是迷乱体性故非胜义，则一切修习境之事物不迷乱故，丝毫亦无可修，是故一切解脱道修习成无义。

 །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པས་སྤྲོས་པ་མེད་པར་བསྒོམ་པར་འགྱུར་བ་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྲོས་ པ་དེ་ཡང་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པས་དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་གྱི་སྐབས་ཅི་ཞིག་ཡོད།དེ་བས་ན་དོན་དུ་གཉེར་བས་སྤྲོས་པའམ། སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཡང་རུང་། གང་ཁོ་ན་འདོད་པའི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའམ། ཅིག་ཤོས་དེ་ཉིད་ལེ་ལོ་སྤངས་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་གོ།།དེ་ལ་སྙིང་པོ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡང་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བཤད་པའི་ཉེས་པ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་མེད་པའི་ ཕྱིར།ལྔ་པ་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔར་སྔོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མེད་ཅེ་ན། བདེན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ཡང་རིམ་པ་འདི་ལ་མེད་པ་དང་། མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡོངས་ སུ་བཏང་བ་དང་།དགོས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་འདོད་པས་བཟློག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པའི་མཐའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྟོག་པའི་དྲི་མས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བཟློག་མི་ནུས་ཤེ་ན། ཇི་ལྟར་འགའ་ ཞིག་ལྡོག་པ་ནི་རྒྱུ་ལྡོག་པའམ།ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་བཟློག་པ་ལས་འགྱུར་ན། དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའམ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་འདོད་པས་འགོག་པ་ཡང་མི་ནུས་ཏེ་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་འགོག་པ་འདོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་ལ་མེ་རབ་ཏུ་འབར་བས་ཤིང་མ་ལུས་པ་ཐལ་བར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་བདག་ཉིད་ཀྱང་རང་གི ངང་ཁོ་ནས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་རབ་ཏུ་འབར་བས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ཀྱང་།དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པར་ལྡོག་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་རང་གི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་དང་མཐུན་ པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
若说如是虽迷乱，以入如幻相故修无戏论无过。彼戏论亦以入幻相故，于彼有何过失之处？是故求义者，无论戏论或无戏论，唯具所欲之量或其他，断除懈怠而求大手印而修，过分广说已足。
其中精要与非精要之分别，由令上师欢喜者了知。由于需要等三分所说过失，及密咒道无次第故，第五非离过。
岂非先前已作故，于密咒道有修习？何故彼中无耶？诚然，由所修果现证位亦无此次第，及舍弃现证，未见需要故。
由不能以自欲遮止故，无需要故，无众生利益故，第五末分别非离分别垢。
其中云何不能遮止？如某者遮止由因遮止或遍行遮止，然于彼现证坛城轮亦无遮止之因或遍行遮止。亦不能以自欲遮止，因无违品故，虽欲遮止苦等，然见趣入苦等故。
岂非由空性能遮止？如是，如火盛燃于木聚，烧尽一切木成灰后，其后自性亦自然遮止，如是以空性智慧火盛燃现证坛城轮后，遮止一切坛城轮，彼亦自然遮止。此非真实，因不符合譬喻故。

།དེ་ལ་འདི་ལྟར་ཤིང་འགྱུར་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མེ་ནི་ཤིང་གི་འགྱུར་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིང་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ནི་མེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་སེམས་ལ་འདིར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ན་ དེའི་ཕྱིར་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རང་གི་ངང་གིས་ལྡོག་གོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུར་མི་འགྱུར་དུ་ཆུག་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཤིང་ལོག་པས་ཁྱབ་པར་ཤིང་ཤ་པ་ལྡོག་པ་བཞིན་ དུ་ལྡོག་པ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།དེ་ཡང་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ལྡོག་པ་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་ སུམ་དུ་བྱེད་པ་ལས་དུས་སྔ་མའམ།དེ་མ་ཐག་ཏུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་ཐུགས་རྗེས་དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་གི་བར་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ ནོ།།འོན་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ། འཁོར་ལོ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་འཁོར་ལོའི་ཡེ་ཤེས་ལོག་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་གང་གིས་ལྡོག་པར་བྱེད། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་ལ། རྒྱུའམ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་དེ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ། ལོག་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན ནོ་ཞེས་སུ་ཞིག་སྨྲ།འོན་ཀྱང་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེ་ལྡོག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་སྐད་ ཅིག་མའི་འཇིག་པ་དང་།སྐད་ཅིག་གིས་ཉམས་པའི་ངོ་བོས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་མོད་ཀྱི། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུན་ལྡོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，火为令木变化之因，由真实生起木之变化故，世人思维火能令木变化。此处若空性非坛城轮之变化因，则为遮止。何以故？不应说空性自然遮止。
纵使不成为因，然空性岂非为遍行？如遍行树遮止则遮止娑罗树，如是亦应遮止。此亦非精要，如是遍及一切所知坛城之真如体性空性，彼永无遮止。
若有遮止，则于现证圆满菩提之前或刹那，佛世尊应遮止，然非如是。因成就圆满佛后，以大悲住于某时故而许可，故亦非变化。
然而，空性亦为智慧体性，轮亦为智慧体性。若由生起空性智慧而遮止轮智慧，则何者能遮止空性智慧？以彼自遮止相违故，无因或差别，是故空性智慧无遮止。
是故，亦不应说坛城轮由空性遮止。谁说空性为遮止者、遮止及由空性遮止？然而，说此遮止由上师教授了知亦非精要，因为从上师教授中，除空性及彼遮止外，无少许其他能遮止之量。
虽以各别刹那坏灭及刹那衰损体性遍及一切事物，然非相续流转遮止。

 །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་བདོག་པ་བརྟག་པར་མི་བྱ་སྟེ་ལྡོག་པའི་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ དགོས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྒྲོལ་གྱུར་པ། །རབ་དགའ་རྒྱ་མཚོ་གང་ཡིན་དེ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་མ་ཡིན་ནམ། །ཐར་པ་རོ་བྲལ་ཅི་ཞིག་དགོས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་ལྡོག་པ་ལ་མེད་དེ། ནམ་མཁའི་ མེ་ཏོག་ལ་ནམ་ཡང་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་མི་སྲིད་དེ།ཡུན་རིང་པོར་འགགས་ཀྱང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་འདས་པའི་འཁོར་ལོ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུན་རིང་པོར་ཁྱིམ་བྱ་ཤི་བ་ཡང་སྒྲ་སྒྲོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ རོ།།རྣལ་འབྱོར་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་འདས་པའི་འཁོར་ལོ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ནམ་མཁའ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་འགགས་པ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ བྱེད་པའི་དུས་ན་ཡང་འབྱུང་ཡང་དེ་ལས་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ།དེ་བས་ན་འགགས་ཤིང་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དེ་ལས་བྱུང་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་བྱེད་པའི་འཁོར་ལོ་ཡང་དེ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །འགགས་ པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ལ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །དྲུག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བཤད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཚོགས་བདུན་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པས་བརྟག་པ་ལ་ཡང་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ ཡོད་ཅེ་ན།ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྔ་མའི་གནས་སྐབས་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཉིད་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་རང་གི་འདོད་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། བདུན་པ་ལ་ནི་དེ་མེད་པ་དེ་བས་ན་མཚུངས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེའི་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་ལ།དེ་དག་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསལ་བྱེད་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གསལ་བྱེད་ལྔ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ལ། བ་ལང་དང་། ཁྱི་དང་། གླང་པོ་དང་། རྟ་དང་། མིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བདུད་རྩི་ལྔའི་སྒྲ་ནི། བི་དང་། མུ་དང་། མ་དང་། ར་དང་། ཤུའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་དག་རྟག་ཏུ་བརྟེན་པ་ཁོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་སེམས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
是故不应观察自有，于无遮止精要中，具分别者观察无需要。如是亦说："解脱诸有情，大喜海即彼，岂非彼圆满，何需无味脱？"
众生利益亦非在遮止中，如虚空花永无少许利益事业。虽久灭，说从事物体性已过之轮生起众生利益亦非精要，因将成过失：久死之家鸡亦应出声。
由瑜伽士加持力，从虚空亦能以已过事物体性之轮作众生利益，然虚空则不能，因非彼体性故。
于坛城轮灭时亦生起众生利益，岂非从彼成办利益？是故虽灭亦当生起。此非真实，如无从彼生起众生利益，如是于彼亦无利益之轮。从灭亦生起少许需要亦无，广说已足。
由第六分所说过失亦存于第七聚，故不应再观察观察。
若问：由第六与第七相同故，彼有何差别？有差别，前者位中决定轮相后反复以自欲生起，第七则无彼，是故说非相同无别。
于"金刚种子"等，彼等当从上师教授了知。
于"五明显"等，"五明显"之声，即牛、狗、象、马、人之相。"五甘露"之声，即粪、尿、髓、血、精之相。思维唯常依彼等而修。

 །ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྙིང་གར་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་འོད་འཕྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་ནས་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་གའི གནས་སུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་པའམ།ཟླ་བ་རྒྱས་པས་སྙིང་གར་པདྨ་ལ་གནས་པ་འགའ་ཞིག་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །སྨིན་དབུས་ཐིག་ལེ་ལས་བྱུང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིན་མའི་དབུས་ཏེ་མཛོད་སྤུའི་གནས་སུ་ཐིག་ལེ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཐིག་ལེ་དེ་ལས་ བྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི།རླུང་དང་། ཆུ་དང་། དབང་ཆེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་མེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁ་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། མིག་ལག་པའི་སོར་མོས་བཀབ་ལ། སྨིན་མའི་དབུས་སུ་ཐིག་ལེ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་གསལ་ པོར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལྟས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ།དབང་ཆེན་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་ཐིག་ལེ་དེ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སེམས་སོ། །རླུང་གི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པུ་ར་ཀ་དང་། ཀུམ་པ་ཀ་དང་། རེ་ཙི་ཀ་དང་། ཤཱནྟ་ཀ་ སྟེ།དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འདི་ལྟར་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དབུགས་བསྒགས་པ་ལས་བརྟན་པོར་བྱས་ནས། ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བས་འོང་བ་དང་། གཞན་ གྱི་གྲོང་དུ་འཇུག་པ་དང་།གྲོལ་བའི་བར་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ལྕེའུ་ཆུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལྕེའི་ཕུགས་ཀྱི་རང་གི་སྟེང་ན་གླང་པོ་ཆེའི་སྣའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་ཁ་འོག་ཏུ་བལྟས་པ་ལྕེའི་མིང་ ཅན་དུ་ལྕེའུ་ཆུང་ཡོད་དེ།དེ་ཡང་ནུས་པའི་ངོ་བོ་སྡིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྕེའི་རྩེ་མོས་རེག་པར་གྱུར་ཙམ་ན་བདུད་རྩི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །བདུད་རྩི་རྒྱུན་བབས་པ་དེས་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་བདག་ ཉིད་ཚིམ་པར་འགྱུར་བ་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྕེའུ་ཆུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
"明点"者，思维于心间月轮上住明点放光，即是修证真如，如是作观修。
"月轮"者，于心间处半月或满月，有谓住于心间莲花上而作观修。
"眉间明点所生坛城"者，于眉间即白毫相处应观修明点。从彼明点所生坛城，即风轮、水轮、大自在轮及火相。
如是将说：以手指覆盖口、耳、鼻、眼，于眉间观明点。于彼明显之位中，能示现善恶征兆，于生起大自在等坛城之明点，亦思为真如。
"风之自性"者，即补拉迦、昆巴迦、热齐迦、善提迦，为出入息等相。如是解说：如是了知数论等所说风之自性后，由持息而得稳固，由行于虚空而来，入他乡及至解脱而现证，此为诸说风真如者之说。
"小舌"者，于无处舌根自上有如象鼻形向下观之名为舌之小舌，彼亦以力之体性为罪性，此即真如。于彼仅以舌尖触及时，甘露流不断灭。由彼甘露流下亦令胜义自性满足而修，此为小舌之真如。

།སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་སྙིང་གའི་དབུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྩིབས་བཅུ་དྲུག་པའི་དབུས་ན་ཧཱུཾ་གནས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཞི་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟུང་སྟེ། ཡང་ སྨྲས་པ།བཅུ་ལས་དྲུག་ལྷག་རྩ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་ལོ་ཡི། །དཀྱིལ་ན་གནས་པའི་སྙིང་གར་རྣམ་པར་གནས་པའི་བདག་།དེས་ནི་དེ་ཡི་ཁྱད་པར་ལྟ་བུའི་གྲུབ་པ་སྟེར། །དེ་ནི་མངོན་པར་མི་གཡོ་བ་ཡི་ཡིད་དག་གིས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་སེམས་དེ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་བསམ། ། ནུབ་པར་གྱུར་པའི་མགོན་པོ་རྒྱལ་བར་གྱུར་དེ་ནི། །ནུས་པ་དག་གིས་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྐོར་དང་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱ། དཔྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར དུའོ།།རྨི་ལམ་མིག་འཕྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྨི་ལམ་དང་། མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུ་དང་། གཟུགས་བརྙན་དང་། སྒྱུ་མ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་གྱི་སྒྲས་ནི། ནམ་མཁའ་དང་། བྲག་ཅ་དང་། དབུ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པའི་སྒྲས་སོ།།དེ་ལྟ་བུའི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ནི་སྨྲ་བ་པོས་དེ་ལྟ་བུའི་བསྟན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་གཞན་མེད་པ་ཉིད་དེ། གཞན་ཡང་འདིར་བཤད་པ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲ་དེ་དེ་ལ་འཇུག་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཟབ་མོ་སྟོང་ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ། ། ཞི་བ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྒྲས་བརྗོད་མིན། །གོས་མེད་དངོས་བྲལ་དྲི་མེད་ལ་སོགས་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ཞི་བ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། ཐོག་མ་མེད་པ་དང་། འགག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཡིས་ཀྱང་འཁྲུལ་པར་མི་བྱ་ཞིང་། གཞན སྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་ནི་འདིར་ཡོད་པའི་སྒྲ་དེས་བཤད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་མཆོག་འགའ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་འཁྲུལ་པར་མི་བྱ་སྟེ།བཤད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་ངེས་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
"等"字所摄，即于心间中央十六辐轮中央安住吽字，应修智慧自性第四体性真如等。
又说：
"具十六脉轮之中央，
安住心间我本体，
彼赐如是殊胜成就，
以不动意瑜伽士，
如是观想彼心意，
没落怙主成胜者，
以诸力而具环绕。"
如是外道等所许为真如者，彼等一切非真如，应自观察思维。
于"梦幻"等，即如梦、如幻、影像、幻术、阳焰、乾闼婆城、如水月。"其他"字所摄，即如虚空、回声、泡沫等字。
如是宣说，说者除如是教法所修证外别无他义，此处所说即是所修证，此声于彼趣入应自了知。
"甚深空性各别显，
寂静极细非声诠，
无衣离实无垢等。"
等字所摄，即寂静、无相、无戏论、无始、无灭等声，不应错解。
其他若有所修证，不应错解为此处所说声之所修证外另有殊胜，应决定彼等一切皆是所说之所修证。

 །དཔལ་ལྡན་གསང་ བ་འདུས་པ་ལས།།དྲི་མེད་ངག་མཆོག་མཐར་ཕྱིན་པའི། །ངག་གི་དབང་ཕྱུག་དེ་ཡིས་འདི། །བྱས་པས་བློ་ངན་འཇིག་གྱུར་ཅིག་།བདག་གིས་འདི་བཤད་བྱས་པ་ལས། །པད་དཀར་ཀུནྡ་ཁ་བྱེ་ལྟ་བུ་དང་། །འོ་མ་སྐར་མ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་གང་བསགས་པ། །དེ་ཡིས་ འགྲོ་བ་བདག་ཉིད་དང་མཚུངས་རིག་མས་ཉེར་འཁྱུད་པའི།།དཔེ་མེད་བདེ་ཆེན་གང་བའི་དབང་ཕྱུག་དཔལ་གྱུར་ཤོག་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་བཤད་པ། སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།ལོ་ཙཱ་བ་འགོས་ལྷས་བཙས་ཀྱིས་རྒྱ་གར་ ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་དཔེ་ལས་ཞུ་གཏུགས་གཡར་ཁྲལ་འཚལ་བ་ལགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
从吉祥密集中：
"无垢胜语究竟者，
语自在尊作此论，
愿摧毁诸恶慧者。
我由此说所作故，
如白莲昆陀花开，
如牛乳星辰所积福，
愿以此令诸众生，
与我等同明妃拥，
成无比大乐自在吉祥尊。"
《真如宝光论释》由阿阇黎语自在称造作圆满。
译师果·勒贴从印度东方经典校对借阅而译。

